در مسیر کوتاه خانه تا مدرسه پسرک، فکر می کردم، به تنهایی، به اینکه نمی توانم با کسی هم زبان شوم، درست می گفت پناهی، مردگان بهترین معاشرانند، وقتی برمی گردم کتاب شعری از کتابخانه بر می دارم برای ساعت های آینده.
+ نوشته شده در یکشنبه سی ام دی ۱۴۰۳ ساعت 16:43 توسط زنی آواره در آپارتمانی کوچک اما زیبا
|